| تبليغات | X |
براي Add کردن
کليک کنيد
از انچه گذشت به وضوح معلوم گردید که تمام راه انسان به سوی کمال و سعادت بندگی خدا یعنی اطاعت محض از فرامین او و ملازمت رضای اوست. گناه در نقطه مقابل بندگی و مخالفت با خواست و سرپیچی از دستور خداست. لذا تا انسان دست از سرکشی برندارد وایمان خود را از مخالفت و معصیت منزه نسازد یه سر منزل مقصود نایل نشود.
از این رو بعد از ایمان به خدا چیزی به اندازه ترک معاصی اهمیت ندارد، تا انجا که بدون ترک معصیت،نحصیل فصایل و کمالات نیز به جایی نمی رسد.
حضرت علی(ع) می فرمایند:
خودداری از بدی برتر از تحصیل نیل بها.
امام به حق ناطق امام جعفر صادق(ع) فرمودند:
کوشش کنید در بجای آوردن اعمال صالحه و اگر عمل صالح انجام نمی دهید پس معصیت نکنید. زیرا کسی که بنا می کند و خراب نمی کند بنایش بالا می رود هر چند کم باشد، کسی که بنا می کند و خرای می کند، بنایی ندارد.
پیامبر اکرم(ص) فرمود:
اگر ان قدر نماز بخوانید و برپا بایستید که مثل میخ های کوبیده در زمین شویدو ان قدر روزه بگیرید که رد ضعف مانند چوب های تراشیده شوید، خدا این کارها را از شما نمی پذیرد مگر با ورع و تقوایی که شما را از گناه باز دارد.
ادامه دارد....